شدت درد شکمی در بیماری روده تحریک پذیر می تواند از یک درد خفیف تا یک درد شکمی ناتوان کننده تغییر کند .
علاوه بر تغییر کردن درد شکمی در بیماران مبتلا به روده تحریک پذیر ، برخی نمودهای بالینی درد شکمی با روده تحریک پذیر همخوانی ندارد که در این مواقع بررسی سریع برای علت های ارگانیک درد شکمی ضروری است. از این علت ها می توان به: درد شکمی همراه با بی اشتهایی، سوء تغذیه و کاهش وزن اشاره کرد.

این علائم در افراد مبتلا به بیماری روده تحریک پذیر  بسیار نادر است مگر اینکه یک بیماری روانپزشکی جدی وجود داشته باشد. درد شکمی که حالت پیشرونده داشته باشد، بیمار را از خواب بیدار کند یا مانع به خواب رفتن بیمار شود از مشخصات درمان ibs نمی توان نام برد .

تغییر در اجابت مزاج : افراد مبتلا به بیماری روده تحریک پذیر از تغییرات اجابت مزاج شاکی می شوند ولی این تغییرات اجابت مزاج می توانند در طیفی وسیع قرار گرفته شوند. در ای حالت باید شرح حالی دقیق در مورد حجم مدفوع، تعداد دفعات انجام گرفتن اجابت مزاج در روز و قوام مدفوع بررسی شود. در حالت معمولی، تعداد دفعات اجابت مزاج ، متغیر خواهد بود. به عنوان مثال در یک مطالعه، ۹۹ درصد افراد سالم ۳ بار اجابت مزاج در روز تا ۳ بار اجابت مزاج در هفته را گزارش داده اند. در بیماران مبتلا به روده تحریک پذیر می توان به اسهال، یبوست، اسهال یا یبوست متناوب، حالت نرمال و اسهال متناوب و حالت نرمال و یبوست متناوب اشاره کرد .

اسهال: اسهال معمولا با دفع مدفوع شل با حجم کم تا متوسط صورت میگیرد. اسهال معمولا در ساعتهای بیداری به وجود می آید و اغلب در صبحها یا بعد از غذا خوردن ایجاد می شود. بیشتر حملات اسهال با درد کولیکی قسمت تحتانی شکم شروع می شود، می تواند حالت فوریتی و بی اختیاری دارا باشد و با احساس دفع ناکامل پس از اجابت مزاج همراه شود. تقریبا نیمی از بیماران مبتلا به درمان آی بی اس از وجود موکوس(بلغم) در مدفوع شاکی شده اند .